1. Wie ben je en wat fotografeer je?
Ik ben Thomas Nondh Jansen. Ik maak stillevens en foodfotografie, vaak met alledaagse voorwerpen. Soms zitten er handen of achterhoofden in beeld, maar meestal kies ik voor objecten die niet terugpraten. Mijn werkproces is vrij intensief: ik stapel veel, werk met plakband en lijm, het opruimen duurt vaak langer dan het fotograferen zelf.
2. Hoe lang zit je al in het fotografie vak?
Sinds mijn afstuderen in 2013 aan de KABK in Den Haag ben ik actief in fotografie. Pas in de afgelopen vijf à zeven jaar durf ik mezelf echt fotograaf te noemen. De opdrachten kwamen na de publicatie van mijn boek en sindsdien ben ik steeds meer werk gaan maken voor klanten, kranten en reclamebureaus.
3. Wat is jouw moment of werk waar je echt trots op bent?
Ik ben trots op mijn nominatie bij het internationale mode- en fotografie festival in Hyères, Zuid-Frankrijk. Tien jaar lang probeerde ik binnen te komen, en uiteindelijk lukte het. Daarnaast ben ik trots op mijn boek De olifant die niet wist of hij verdwaald was. Ook het samenwerken met mijn kinderen, zo klein als ze zijn, in mijn fotografie vind ik heel bijzonder. Een voordeel van een studio aan huis.
4. Wat trok je ooit over de streep om lid te worden van DuPho?
Heel eerlijk: een juridisch geschil. Een inbreuk van mijn bekende beeld van een schaap in de wei met microfoon gemaakt voor de Volkskrant. Gejat door de vleesverwerkende industrie. Dat was snel geregeld met een fijn geldbedrag. Maar ik kende DuPho al via de SO Award en gastcolleges op de academie. Toen ik me ging verdiepen, zag ik ook het bredere nut: ondersteuning, zicht op het zakelijke aspect van het vak, en professionalisering.
Ondersteuning, zicht op het zakelijke aspect van het vak, en professionalisering.
5. Wat levert het lidmaatschap jou persoonlijk of professioneel op?
Zakelijke houvast, zeker in de eenmanszaak die ik run. Ook de SO Award heeft mij opdrachten opgeleverd, Hema en de Linda. Twee grote Nederlandse opdrachtgevers die al langer op mijn ‘doelenlijst’ stonden! De aanhouder wint, je doelen stellen en stug door blijven gaan, ook voor open calls en wedstrijden. De SO Award, heb ik vier keer ingezonden, één keer genomineerd. Het ambassadeurschap biedt bovendien een leuke, nieuwe vorm van contact met collega’s. Ik kijk ernaar uit om ook van anderen te leren en ervaringen te delen.
6. Waar ga jij je sterk voor maken in je ambassadeurschap?
Ik hoop bij te dragen aan het delen van kennis en openheid over het vak. Bijvoorbeeld: hoe kom je aan werk, hoe pitch je je ideeën, hoe combineer je creatief werk met commerciële opdrachten? En hoe vind je daarin de balans?
Eerlijk durven zijn over successen én worstelingen.
7. Wat vind jij belangrijk voor fotografen in deze tijd?
Transparantie. Over geld, over werk, over keuzes. En ook: de ruimte om eigen werk te maken, zonder dat het altijd commercieel hoeft te zijn. Daar begint vaak het mooiste werk.
8. Wat hoop je te bereiken als ambassadeur binnen onze community?
Door de focus te leggen op de periode dat je net afgestudeerd bent. Dat vond ik zelf hele fijne tijd, maar ook een hele lastige. Fotografen in de beginfase van hun carrière op weg te helpen in de vorm van een workshop, en dan niet zozeer de focus op het zakelijke maar meer het zelf doen. We gaan echt aan het werk. Die mogelijkheid om dat samen met DuPho te doen is natuurlijk heel waardevol. Een plek waar we eerlijk durven zijn over successen én worstelingen.
