Menu Zoeken

Naamsvermelding

Het persoonlijkheidsrecht van de fotograaf omvat allereerst het recht zich te verzetten tegen publicatie van het werk zonder vermelding van zijn naam. Deze regel omvat zowel de wettelijke naam van de auteur als een eventueel door hem gekozen pseudoniem. Het recht op naamsvermelding − dat vooral dankzij de inspanningen van Stichting Burafo in 1989 in de wet is opgenomen − zorgt ervoor dat fotografen met hun naam aan hun werk verbonden blijven. Naamsvermelding brengt een grotere bekendheid van de fotograaf met zich mee, met alle mogelijke nieuwe opdrachten van dien. Daarnaast gaat er van naamsvermelding een preventieve werking tegen mogelijke inbreuken uit. Voorgenomen gebruikers weten zo altijd welke fotograaf zij om toestemming moeten vragen. Het is dan ook belangrijk dat een fotograaf altijd protesteert wanneer zijn naam niet bij een gepubliceerde foto vermeld wordt. De wet bepaalt echter wel dat een beroep op het recht van naamsvermelding niet onredelijk mag zijn. Het is namelijk niet altijd gebruikelijk om de namen van fotografen of andere creatieve auteurs te vermelden. Als naamsvermelding inderdaad achterwege blijft, doet de fotograaf er verstandig aan om schriftelijk zijn auteursrechten voor te behouden. Dat heeft te maken met het feit dat artikel 8 van de Auteurswet een verraderlijk addertje onder gras bevat. Volgens deze bepaling gaat in bepaalde gevallen het auteursrecht op een werk automatisch over op de rechtspersoon die het werk voor het eerst openbaar maakt als van zichzelf afkomstig. Deze regel gaat zeker niet in alle gevallen op, maar fotografen kunnen maar beter het zekere voor het onzekere nemen. In hoofdstuk 3 staat beschreven hoe dergelijke zaken het beste kunnen worden aangepakt.